Με απόδοση της οφειλόμενης τιμής, εορτάσθηκε η Εθνική Γιορτή της 28ης Οκτωβρίου – Επέτειος του «Όχι», ημέρα μνήμης και εθνικής υπερηφάνειας για όλον τον Ελληνισμό! Το πρωί της παραμονής, Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη δέηση ενώ τον Πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Εκπαιδευτικός και Μέλος της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας κ. Σταμάτης Ντινιεράκης.
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων της Πλατείας Ηρώων Ασπροπύργου, από εκπρόσωπους της μαθητικής κοινότητας, των τοπικών κομματικών οργανώσεων, από τους Προέδρους των Νομικών Προσώπων καθώς και από φορείς, σωματεία και συλλόγους της πόλης.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας, στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο «ΓΑΛΑΞΙΑΣ», ο Δήμαρχος Ασπροπύργου, κ. Νικόλαος Μελετίου και η Πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου κ. Γεωργία Πηλιχού διοργάνωσαν την καθιερωμένη Βράβευση των μαθητριών και μαθητών, που πέτυχαν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2021 και φέτος φοιτούν στα Ανώτατα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της Χώρας. Η βραδιά ξεκίνησε με την καταξιωμένη τραγουδίστρια, κ. Νάντια Καραγιάννη, με τραγούδια αφιερωμένα στην Εθνική Επέτειο. Όλους τους μαθητές συνεχάρησαν επί προσωπικού εκπρόσωποι της Δημοτικής Αρχής, καθώς και ο Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. Αθανάσιος Μπούρας, ο Γραμματέας της Βουλής, κ. Ευάγγελος Λιάκος και ο Πολιτευτής της Ν.Δ., κ. Ανδρέας Τσώκος, παραδίδοντας τους ένα αναμνηστικό δώρο και ευχόμενοι καλή σταδιοδρομία στο νέο τους ξεκίνημα. Μετά την ολοκλήρωση της Βράβευσης, οι παρευρισκόμενοι παρακολούθησαν την εξαιρετική συναυλία του μουσικού συγκροτήματος.
Ανήμερα της Επετείου, το πρωί της Παρασκευής 28 Οκτωβρίου 2022 όπως κάθε χρόνο, ο Δήμαρχος Ασπροπύργου, κ. Νικόλαος Μελετίου με τους Δημοτικούς Συμβούλους παρακολούθησαν τη Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου και στη συνέχεια μετέβησαν στην Πλατεία Ηρώων όπου τελέστηκε Επιμνημόσυνη Δέηση στο Μνημείο Πεσόντων και εκφωνήθηκε το προσκλητήριο νεκρών.
Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Θεμιστοκλής Τσόκας.
«Ελληνίδες, Έλληνες, 28η Οκτωβρίου 1940,
«Λοιπόν, Έχομεν πόλεμον»,
Η απάντηση του Ιωάννη Μεταξά στο τελεσίγραφο του Ιταλού πρέσβη Γκράτσι, ο αγώνας και η δοκιμασία των Ελλήνων φαντάρων στην παγωμένη Πίνδο ξεκινά. Η μεγάλη νίκη του Στρατού μας, Η πρώτη αχτίδα φωτός στην ατελείωτη νύχτα σκλαβιάς της Ευρώπης. Το εικοσιτετράωρο αυτό, διήρκεσε τέσσερα ολόκληρα χρόνια για τους Έλληνες. Γι αυτό και συγκρίνεται μόνο με τον Αγώνα του Έθνους για την Ελευθερία του 1821. Όσο περνούν τα χρόνια και ήδη έχουν κυλίσει 81 από την πρώτη επέτειο του λαού τον Οκτώβρη του 41, τόσο πιο δύσκολή γίνεται η ανακάλεση των γεγονότων.
Οι πολεμιστές έχουν χαθεί σχεδόν όλοι, η γενιά που έζησε τα γεγονότα και την εποχή λιγοστεύει. Τι μεγάλο αγαθό είναι όμως η μνήμη! Μετουσιώνει το παρελθόν σε παρόν, το παλιό σε νέο. Η ιστορία κρατιέται ζωντανή, μεταλαμπαδεύεται στις επόμενες γενιές, Έθνη και Λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους και το παρελθόν τους, αργά ή γρήγορα, εξαφανίζονται. Η εθνική ύπαρξη ταυτίζεται με την ιστορική μνήμη! Τον μάταιο πόλεμο της Αλβανίας δεν τον προκαλέσαμε, δεν τον επιζητήσαμε, μας επιβλήθηκε.
28η Οκτωβρίου 1940! Ημέρα Ιστορική!
Η Φασιστική Ιταλία, σύμμαχος της Ναζιστικής Γερμανίας και της Ιαπωνίας, μέλος του τριπλού άξονα, ζητεί με τελεσίγραφό της, την παράδοση της χώρας μας. Η Ελλάδα πιστή στο ιστορικό της παρελθόν και τις πανανθρώπινες αξίες που το συνοδεύουν, απορρίπτει το ιταμό, προκλητικό και φασιστικό τελεσίγραφο. Βροντοφωνάζει ομόφωνα το θρυλικό και ιστορικό της «ΟΧΙ». Το «ΌΧΙ» αυτό του ελληνικού έθνους, ιστορικό, ηχηρό, ομόθυμο, ομόψυχο, γαλανό σαν το χρώμα της σημαίας μας που κυμάτιζε στα βουνά της Πίνδου, χρωμάτισε τον ουρανό της Ευρώπης με αισιοδοξία και ελπίδα, απέναντι στο μαύρο του Ναζισμού και του Φασισμού. Τα ελληνικά στρατεύματα πιστά στον όρκο τους αμύνονται του πατρίου εδάφους , ηρωικά. Αμύνονται «υπέρ βωμών και εστιών».
Υπερασπίζονται τις αξίες και τα ιδανικά τους , την θρησκεία τους, την πατρίδα τους, την οικογένεια και τη τιμή τους, την ηθική και το δίκαιο, την εθνική ελευθερία και ανεξαρτησία, την ισότητα και τη δημοκρατία. Και μαζί με αυτά και όλος ο άμαχος πληθυσμός στέκεται εκεί με το βλέμμα στο πεδίο των μαχών και βοηθά με κάθε μέσο. Ξακουστό παράδειγμα ανάμεσά τους οι γυναίκες της Πίνδου. «Η μεγαλοσύνη στα έθνη δε μετριέται με το στρέμμα. Με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα». Ο αγώνας είναι σκληρός και άνισος, ο εχθρός είναι πολυάριθμος και πάνοπλος. Όμως, πολεμάει με την ιδέα να γίνει κοσμοκράτορας. Πολεμάει, για να κατακτήσει ξένα εδάφη και να καθυποτάξει ξένες πατρίδες.
Αντίθετα οι Έλληνες υπερασπίζονται τη γη τους, το σπίτι τους, την οικογένεια τους! Ξέρουν καλά γιατί πολεμούν, έχουν συνείδηση! Γνωρίζουν γιατί αξίζει να υποφέρουν, να χύσουν το αίμα τους, ακόμα και να σκοτωθούν. Πολεμούν πάνω από τις δυνάμεις τους και η μια νίκη διαδέχεται την άλλη, ΠΙΝΔΟΣ =ΜΟΡΟΒΑ=ΚΟΡΥΤΣΑ=ΚΑΛΑΜΑΣΤΟΜΟΡΟΣ=ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ=ΧΕΙΜΑΡΡΑ=ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΝ 731=ΜΠΟΥΜΠΕΣΙ=ΚΑΛΠΑΚΙ=ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ=ΠΡΕΜΕΤΗ ΟΣΤΡΟΒΙΤΣΑ=ΠΟΓΡΑΔΕΤΣ Μέρη που σμιλευτήκαν στην πέτρα για να τα βλέπουμε κάθε μέρα στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Και μην ξεχάσουμε ποτέ, να μην ξεχάσουμε την γενιά που πολέμησε, ελάχιστοι απέναντι σε πολλούς και κατόρθωσε αυτό που φάνταζε ακατόρθωτο! Τη νίκη! Τη νίκη απέναντι στο σκοταδισμό του φασισμού. Την υπεροψία και την αλαζονεία. Όμως, ο πόλεμος είχε μόλις ξεκινήσει για την Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 41εισβάλει η Ναζιστική Γερμανία. Με όσες δυνάμεις της έχουν απομείνει, η Ελλάδα χτυπά τους Γερμανούς εισβολείς. Τους πολεμάει γενναία ,παρότι ο νικηφόρος στρατός της Αλβανίας είναι εγκλωβισμένος στη Β. Ήπειρο στο Ρούπελ και τα άλλα οχυρά θα δώσει μια τεράστια μάχη, που θα κάνει τους Γερμανούς να απορούν, και τους συμμάχους να εκπλήσσονται και πάλι.
Οι μάχες θα συνεχιστούν σε όλο τον άξονα της χώρας και αργότερα στην Κρήτη, θα γραφτεί άλλη μια χρυσή σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Η μικρή και εξουθενωμένη Ελλάδα δίνει την μητέρα των μαχών του πολέμου μέχρι εκείνη στην στιγμή, μάχη φονική, την Μάχη της Κρήτης και παρότι ηττάται έχει ήδη αντισταθεί 219 μέρες, περισσότερες από όλες τις χώρες τις ηπειρωτικής Ευρώπης μαζί. Και έχει καθυστερήσει τη Ναζιστική Γερμανία τουλάχιστον έξι εβδομάδες από την επίθεσή εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ελλάδα έκανε το χρέος της και θα το συνεχίσει ως το τέλος του πολέμου στο Ελ Αλαμέιν, στο Ρίμινι σε όλη την μεσόγειο. Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα είναι εκεί στο πλάι των λαών του Ελεύθερου Κόσμου. Ο πληθυσμός ζει όμως κάτω από τριπλή κατοχή, γερμανική, ιταλική, βουλγαρική. Περνάει δύσκολα αφού το μαύρο πέπλο του Ναζισμού έχει καλύψει την χώρα. Η πείνα και το κρύο είναι ο μεγάλος εχθρός στις πόλεις.
Με τον χειμώνα του 41 να μένει για γενιές ολόκληρες ως το όριο της ανθρώπινης επιβίωσης, όμως, η Σημαία της Εθνικής Αντίστασης δεν θα αργήσει να υψωθεί. Στην ύπαιθρο ο κατακτητής καίει, ατιμάζει, ερημώνει, πυρπολεί, σκοτώνει. Φτάνει και μέχρι τη γενοκτονία. Αφανίζει χωριά. Σκορπίζει το φόβο. Διαπράττει φρικτά εγκλήματα.
Οι Έλληνες όμως αταλάντευτοι θα καταφέρουν εναντίον του πλήγματα ισχυρά, πλήγματα δυνατά. Ειδικά τις φορές που εργαστήκαν ενωμένοι το αποτέλεσμα ήταν θεαματικό. Θα αντισταθούν μέχρι τέλους, μέχρι ν’ απελευθερωθούν! Και ήρθε αυτή η μέρα τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά το ξημέρωμα της 28 Οκτωβριου του 1940 και η Γαλανόλευκη κυμάτισε ξανά στην Ακρόπολη και σε όλη την χώρα! Οι Συμμαχικές Δυνάμεις νίκησαν. Οι ελεύθεροι λαοί ανάσαναν! Το φως νίκησε το σκοτάδι!! Ο εορτασμός, όμως, της μεγάλης αυτής επετείου θα ήταν στείρος και ανώφελος εάν περιοριζόταν μόνο στην ανανέωση της ιστορικής μνήμης. Ο ναζισμός και ο φασισμός ηττήθηκαν στον πόλεμο, αλλά ο ολοκληρωτισμός τους παρέμεινε στην κοινωνία μας όσο και στο διεθνές πολιτικό γίγνεσθαι. Ηγέτες και Έθνη εξακολουθούν να λειτουργούν, παρελκύστηκα στη δέσμευση που ανέλαβαν τα κράτη την επαύριον του ΒΠΠ για Παγκόσμια ειρήνη. Ειδικά τα γεγονότα των τελευταίων μηνών έχουν δημιουργήσει μια δεδομένη ανησυχία στους λαούς της Ευρώπης. Τα σύννεφα του εξοντωτικού πολέμου καλύπτουν όλο και πιο απειλητικά τον διεθνή ορίζοντα. Και ο φόβος του πολέμου εγκαθίσταται στην σκέψη των ανθρώπων με τη μορφή πυρηνικών όπλων. Ένας πυρηνικός πόλεμος ακόμα και μικρής έκτασης θα σήμαινε το τέλος του κόσμου όπως τον γνωρίζουν οι γενιές μας. Αλλά και οι αναθεωρητές τάσεις γειτόνων μας μικρών και μεγάλων οφείλουν να κρατήσουν τους Έλληνες σε εγρήγορση.
Κρατεί η Ελλάδα κλώνο ελιάς, μα ξέρει να σπέρνει κεραυνούς με το άλλο χέρι. Και επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν οι στρατοκράτορες πως οι σημερινοί άνθρωποι, οι νέες γενιές όλου του κόσμου, κρατούν μέσα τους την αγάπη για την ειρήνη. Είναι αδήριτη ανάγκη το έθνος να θυμηθεί ότι ο ελληνισμός μπορεί να επιτύχει άθλους που υπερακοντίζουν τα συνήθη ανθρώπινα μέτρα όταν εμπνέεται από την ιστορία του και τις παραδόσεις του και, προπαντός, όταν είναι ενωμένος.
Και μπορεί να φαίνονται κοινότυπα και ανιαρά τα παραπάνω λόγια, Είναι ανάγκη, όμως, να επαναλαμβάνονται για να αποφεύγουμε τους διχασμούς και τα σφάλματα του παρελθόντος, που τόσο ακριβά πλήρωσε το έθνος μας.
Και τώρα όπως και τότε η Ελλάδα καλείται να σταθεί φύλακας και λαμπαδηδρόμος πανανθρώπινων αξιών. ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Τότε αντιμετωπίζοντας με αίμα και φωτιά την επέλαση μιας καλά προετοιμασμένης πολεμικής μηχανής που είχε στηθεί για να κατακλύσει τον κόσμο.
Σήμερα, απέναντι σε μια εκρηκτική πραγματικότητα όπως αυτή διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Και έχοντας βγει από μια μακρόχρονη κρίση που θίγει τους κατεστημένους θεσμούς της χώρας μας, υπονομεύει τις παραδοσιακές μας αξίες και απειλεί την ίδια την υπόστασή του έθνους μας. Αλλά παραμένει χρεωμένη με αυτό το «χρέος των εκλεκτών», που θέλει τη μικρή μας χώρα να παραμένει πάντα άγρυπνη και γρηγορούσα στη πορεία της ανθρωπότητας. Το ίδιο χρέος που φλόγισε καρδιές, ατσάλωσε κορμιά σε τόσους και τόσους αγώνες στα 200 και πλέον χρόνια της ιστορίας της. Είναι το χρέος που μας θέλει ενωμένους για να σηκωθούμε ψηλότερα. Για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο. Να δώσουμε τους δικούς μας αγώνες για την πατρίδα και τα δίκαια του ελληνισμού! Στεκούμενοι με ευλάβεια απέναντι στους ήρωες και το έπος του 40! Ας τιμούμε την ηρωική γενιά του «ΌΧΙ»! Ας τιμούμε τους ήρωες της ελευθερίας. Ας τιμήσουμε τον λαό που ύψωσε το ανάστημα του και αντιστάθηκε στον ζόφο του Φασισμού και του Ναζισμού!
Ας αξιοποιήσουμε την κληρονομιά μας ως έθνος, ως κράτος, ως άτομα, ως λαός!
Η ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΧΡΕΟΣ!! ΖΗΤΩ Η 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940!
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ! ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!»
Κατάθεση στεφάνων πραγματοποίησαν: ο Δήμαρχος Ασπροπύργου, κ. Νικόλαος Μελετίου, εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων, ο Γραμματέας της Βουλής, κ. Ευάγγελος Λιάκος, για την Περιφέρεια Αττικής, ο Περιφερειακός Σύμβουλος, κ. Λεωνίδας Μίχας, για τις Ένοπλες Δυνάμεις, ο Διοικητής 2ας Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Αντισυνταγματάρχης, κ. Γεώργιος Βασιλάκης, ο Διοικητής της Ακαδημίας Εμπορικού Ναυτικού Ασπροπύργου, Αντιπλοίαρχος Λιμενικού Σώματος, κ. Γεώργιος Μανδαλάκης, για την Ελληνική Αστυνομία, ο Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Ασπροπύργου, Αστυνόμος Β, κ. Άγγελος Καράκος, για την Εκπαίδευση, η Διευθύντρια του 8ου Δημοτικού Σχολείου, κ. Χρυσάφω Παπακωνσταντοπούλου και ο Διευθυντής του 3ου Γυμνασίου, κ. Γεώργιος Ζερβίδης. Εν συνεχεία πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη παρέλαση με τη συμμετοχή Σχολείων της πόλης καθώς και εκπροσώπων πολιτιστικών συλλόγων επί της Λεωφόρου Δημοκρατίας με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής του Δήμου.
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ
*ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ, ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ, ΜΕΤΑΔΟΣΗ, ΠΡΟΒΟΛΗ.
*ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
